Centrum wiedzy o technologiach i pracy w IT
wymagania niefunkcjonalne

Wymagania niefunkcjonalne. Jak je definiować i dlaczego są ważne

Ostatnia aktualizacja 18 czerwca, 2024

Wymagania niefunkcjonalne często decydują o sukcesie lub porażce całego projektu. Wymagania te, w przeciwieństwie do wymagań funkcjonalnych, nie opisują konkretnych funkcji czy działań, jakie system ma wykonywać. Zamiast tego koncentrują się na jakościowych aspektach systemu, takich jak wydajność, niezawodność, bezpieczeństwo czy użyteczność. Wymagania niefunkcjonalne definiują cechy i atrybuty systemu, które są niezbędne do jego sprawnego i efektywnego działania w praktyce. To one zapewniają, że system będzie działał płynnie, będzie odporny na awarie i bezpieczny w użytkowaniu. Wpływają one bezpośrednio na doświadczenia użytkowników końcowych, a także na łatwość utrzymania i rozwijania systemu przez zespół projektowy. Brak odpowiednio zdefiniowanych wymagań niefunkcjonalnych może prowadzić do problemów z wydajnością, trudności w skalowaniu, a także do poważnych zagrożeń bezpieczeństwa.

Nie udało się zapisać Twojej subskrypcji. Spróbuj ponownie.
Udało się! Widzimy się niebawem – newsletter wysyłamy w każdy wtorek

Otrzymuj za darmo unikalne poradniki, dane i wiedzę o pracy w IT – dostarczane co tydzień

Klikając “Zapisz mnie” wyrażasz zgodę na otrzymywanie e-maili od redakcji, a także ofert partnerów oraz akceptujesz naszą Politykę prywatności.

Wymagania niefunkcjonalne vs. funkcjonalne

Wymagania funkcjonalne i niefunkcjonalne stanowią dwa różne, ale równie ważne aspekty specyfikacji systemów informatycznych. Wymagania funkcjonalne definiują konkretne działania, które system ma wykonywać, opisując jego funkcjonalność w sposób bezpośredni. Na przykład, w przypadku systemu bankowego, wymaganie funkcjonalne może obejmować możliwość przeprowadzania przelewów, zarządzania kontami użytkowników, czy generowania wyciągów bankowych. Są to operacje, które system musi wykonać, aby spełniać swoje podstawowe cele.

Z kolei wymagania niefunkcjonalne odnoszą się do jakościowych cech systemu, które nie są bezpośrednio związane z jego funkcjonalnością, ale mają ogromny wpływ na jego ogólne działanie i użytkowanie. Podczas gdy wymagania funkcjonalne odpowiadają na pytanie “co system ma robić?”, wymagania niefunkcjonalne skupiają się na tym, “jak system ma to robić”. Zrozumienie i odpowiednie zdefiniowanie obu tych typów wymagań jest kluczowe dla stworzenia systemu, który nie tylko spełnia swoje zadania, ale również działa efektywnie, jest bezpieczny i przyjazny dla użytkowników.

Rodzaje wymagań niefunkcjonalnych

Wymagania niefunkcjonalne obejmują różne aspekty jakościowe systemu, które wpływają na jego efektywność, bezpieczeństwo i użyteczność:

  • Wydajność: wymagania dotyczące szybkości działania systemu, przepustowości, czasu odpowiedzi.
  • Skalowalność: możliwości systemu do obsługi wzrastającej liczby użytkowników lub danych.
  • Bezpieczeństwo: wymagania związane z ochroną danych i systemu przed nieautoryzowanym dostępem.
  • Użyteczność: wygoda i intuicyjność interfejsu użytkownika.
  • Niezawodność: odporność systemu na awarie i zdolność do szybkiego odzyskiwania sprawności.
  • Łatwość utrzymania i aktualizacji systemu.
  • Możliwość przenoszenia systemu między różnymi środowiskami.

Każdy z tych rodzajów wymagań niefunkcjonalnych przyczynia się do stworzenia systemu, który jest nie tylko funkcjonalny, ale także efektywny i niezawodny w codziennym użytkowaniu.

Zobacz: Cykl życia oprogramowania (sdlc). Kompleksowy przewodnik dla początkujących

Metody definiowania wymagań niefunkcjonalnych

Aby skutecznie zdefiniować wymagania niefunkcjonalne, niezbędne jest zastosowanie odpowiednich metod i technik, które zapewnią pełne zrozumienie potrzeb systemu i jego użytkowników.

Pierwszym krokiem jest identyfikacja i zrozumienie potrzeb różnych grup użytkowników oraz innych interesariuszy. Analiza ta pomaga ustalić, jakie cechy systemu są dla nich najważniejsze i jak system ma spełniać ich oczekiwania. Istnieje wiele technik, które można zastosować w celu zebrania wymagań niefunkcjonalnych, takich jak warsztaty, wywiady z użytkownikami, analiza dokumentów i ankiety. Warsztaty i wywiady umożliwiają bezpośredni kontakt z interesariuszami, co pozwala na głębsze zrozumienie ich potrzeb i oczekiwań.

Równie ważne jest precyzyjne zapisywanie wymagań, by później płynnie je wdrożyć. Używanie standardów i narzędzi do modelowania wymagań, takich jak diagramy UML czy specyfikacje w języku naturalnym, pomaga w ich jasnym i jednoznacznym przedstawieniu. Dokumentacja powinna być dokładna i łatwo dostępna dla wszystkich członków zespołu projektowego.

Warto korzystać ze sprawdzonych metod i podejść do definiowania wymagań niefunkcjonalnych. Przykłady dobrych praktyk obejmują stosowanie szablonów wymagań, regularne przeglądy i aktualizacje dokumentacji oraz angażowanie różnych interesariuszy na każdym etapie procesu. Dzięki temu można uniknąć błędów i zapewnić, że wymagania będą kompletne i zgodne z rzeczywistymi potrzebami użytkowników.

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł. Obserwuj EnterTheCode.pl w Wiadomościach Google, aby być na bieżąco.

Total
0
Shares
_podobne artykuły